Σύντομο οδοιπορικό σε σημαίνοντα προσκυνήματα της κατεχόμενης περιοχής της Ι.Μ Μόρφου (ΦΩΤΟ)

από την Ι.Μ.Μόρφου,του Διακόνου Φοίβου Παναγιώτου

Ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος και η συνοδεία στον καθεδρικό Ναό του Αγίου Μάμαντος στην κατεχομένη Μόρφου, Τρίτη του Πάσχα, 2014Την Τρίτη, 24 Απριλίου 2014, ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος, με συνοδεία τον γράφοντα, τον αναγνώστη της μητροπόλεώς μας κ. Φοίβο Φοίβου, τον αρχαιολόγο-βυζαντινολόγο Δρ. Χριστόδουλο Α. Χατζηχριστοδούλου και τον μικρό του γυιό Παναγιώτη πραγματοποίησαν βραχεία προσκυνηματική περιοδεία σε δυο σημαντικά κατεχόμενα προσκυνήματα, που υπάγονται στη θεόσωστη Ιερά Μητρόπολη Μόρφου.

Πρώτο σταθμό της ιεραποδημίας αυτής αποτέλεσε ο κατεχόμενος καθεδρικός ναός του Αγίου Μάμα, στην πολύπαθη πόλη της Μόρφου. Αναφέρουμε συνοπτικά, ότι ο ναός αυτός είναι κτισμένος στα ερείπια δύο παλαιοχριστιανικών βασιλικών και μιας βυζαντινής εκκλησίας, που διαδέχτηκαν η μια την άλλη και οι οποίες είχαν ανασκαφεί μερικώς κατά την περίοδο της Αγγλοκρατίας. Την ανασκαφή διενήργησε το 1958 ο Peter Megaw. Με βάση μορφολογικά και τυπολογικά στοιχεία, ο σημερινός ναός χρονολογείται στις αρχές του 16ου αιώνα. Ο ναός του Αγίου Μάμα είναι ένας από τους πιο σημαντικούς φραγκοβυζαντινούς ναούς της Κύπρου. Η κάτοψη αλλά και οι όψεις του είναι όμοιες με αυτές του καθολικού της μονής του Αγίου Νεοφύτου στην Πάφο και πιθανώς να είναι έργα του ίδιου αρχιτέκτονα. Στο μέσο του βόρειου τοίχου, σε περίοπτο σημείο του ναού, βρίσκεται μαρμάρινη σαρκοφάγος από λευκό μάρμαρο, του 3ου αιώνα μ.Χ. Είναι μέσα σ᾽ αυτή, που τοποθετήθηκαν, σε δεύτερη χρήση,  τίμια λείψανα του αγίου Μάμαντος και μεταφέρθηκαν στο νησί μας κατά τη βυζαντινή περίοδο. Η εν λόγω σαρκοφάγος είναι πακτωμένη στον τοίχο με τέτοιο τρόπο, ώστε τμήμα της να είναι ορατό και από την εξωτερική πλευρά και είναι τοποθετημένη χαμηλότερα από το σημερινό δάπεδο. Η νότια, κύρια πλευρά της, είναι ορατή από όρυγμα που έγινε μετά την τελευταία ανασκαφή (βλ. σχετικά, Χριστόδουλος Α. Χατζηχριστοδούλου, Ο Καθεδρικός ναός του Αγίου Μάμαντος στη Μόρφου, Λευκωσία 2010, σσ. 36-39).

 Ενώπιον της σαρκοφάγου του Αγίου Μάμαντος, Ιερός Ναός Αγίου Μάμαντος κατεχόμενη Μόρφου  Στον ναό του  Αγίου Μάμαντος, αφού προσκυνήσαμε, τελέσαμε, απλά και απέριττα, μιά ωραία Ακολουθία, με αναστάσιμους ύμνους της Κυριακής του Πάσχα. Το, Χριστός ανέστη αντήχησε κατανυκτικά και χαρμόσυνα στον σκλαβωμένο ναό καὶ αντιλάλησαν οι εικόνες, οι τοίχοι, ο άγιος Μάμας το, Αληθώς ανέστη, με χριστοτερπή αγαλλίαση. Κι η αγαλλίασή μας κορυφώθηκε, όταν, και πάλιν ήσυχα και απέριττα, λιτανεύσαμε γύρω από τον καθεδρικό μας ναό, κάνοντας δεήσεις στα τέσσερα σημεία και ευχόμενοι, τοις εγγύς και τοις μακράν, την ειρήνη του Χριστού και το μέγα του έλεος...

Ο δεύτερος σταθμός αυτής της ευλογημένης περιδιάβασης υπήρξε η βασιλική του Αγίου Αυξιβίου στους αποστολοβάδιστους Σόλους.Για να κάνουμε και πάλιν μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία του περίλαμπρου τούτου οικοδομήματος, στον χώρο, μετά την κοίμηση του εκ Ρώμης αγίου Αυξιβίου, πρώτου επισκόπου των Σόλων (περ. 53 μ.Χ.-αρχές 2ου αι.), ο άγιος κατετέθη, συμφωνα με τον βίο του, στον ναό που ανήγειρε. Στη θέση του πρώτου τούτου κτίσματος και επάνω από τον τάφο και πάλιν του αγίου Αυξιβίου κτίσθηκε αργότερα μια μεγάλη και λαμπρή βασιλική στις αρχές του 4ου αι., που αφιερώθηκε στον Αυξίβιο. Η βασιλική αυτή ήταν πεντάκλιτη και το δάπεδό της καλυπτόταν με μωσαϊκά. Κατά τον 6ο αι. η βασιλική αυτή κατεδαφίστηκε και κτίστηκε πιο μεγάλη, η οποία όμως ήταν τρίκλιτη και το δάπεδό της ήταν στρωμένο με μαρμαροθετήματα. Η βασιλική αυτή καταστράφηκε από τους Άραβες κατά τη δεύτερη αραβικη κατά της νήσου επιδρομή το  653 μ.Χ., αλλά επανακτίσθηκε δύο χρόνια αργότερα, όπως και τα πέριξ κτίσματα, από τον δραστήριο επίσκοπο Σόλων Ιωάννη, σύμφωνα με επιγραφή που ανευρέθη στον χώρο το 1974, κατά τις εργασίες ανασκαφής των βασιλικών από την Καναδική αποστολή. Δυστυχώς οι εργασίες αυτές έμειναν ημιτελείς, λόγω της τορκικής εισβολής. Οι Σόλοι και η βασιλική δεν εγκαταλείφθηκαν πλήρως κατά τη βυζαντινή περίοδο, αλλά ο επίσκοπος Σόλων και οι κάτοικοι μετέβαιναν για ασφάλεια κατά καιρούς προς το εσωτερικό. Ο ναός του Αγίου Αυξιβίου συνέχισε να λειτουργεί, σύμφωνα με σχετικά ευρήματα, μέχρι και τις αρχές της Φραγκοκρατίας, οπόταν εγκαταλείπεται. Ο οικισμός διατηρήθηκε ως τις μέρες μας με το όνομα «Άης Αξίφης», προτού ονομασθεί επίσημα Καραβοστάσι. Όμως, μέχρι την Εισβολή των Τούρκων το 1974, οι παλιοί κάτοικοι αναφέρονταν στο χωριό αυτό με το όνομα του Αγίου.

 Χριστός Ανέστη στον Ἀγιο Αυξίβιο , κατεχόμενοι Σόλοι, Τρίτη του Πάσχα,2014Και στην περίπυστη τούτη βασιλική του Αγίου Αυξιβίου, την ιστορική καθέδρα της Μητροπόλεως Μόρφου, τελέστηκε και πάλι, με χριστονοσταλγική κατάνυξη, εκεί, κάτω από το στέγαστρο, με αναμμένα κεριά, σύμβολο του ασβέστου θείου φωτός της Πίστης μας, που καμμιά θύελλα του κόσμου τούτου δεν μπορεί να σβήσει, μια σύντομη αναστάσιμη Ακολουθία και μια λιτανεία πέριξ του αγιασμένου εκείνου τόπου. Στο χριστοχαρμόσυνο κανονάρχημά μαςνοιώθαμε τον άγιο πρωθιεράρχη Αυξίβιο να αντιφωνεί, συμψάλλοντας το, Αναστάσεως ημέρα και ευαγγελιζόμενο το μυστήριον της του Κυρίου εγέρσεως και προσδοκώντα ευχόμενον το νόστιμον ήμαρ της ελευθερίας, ερχόμενον...

Φωτογραφικό Υλικό

- See more at: http://www.amen.gr/article17842#sthash.yJJzPzGr.dpuf

Στο φως δεύτερη βασιλική, που συνδέεται με τον πολιούχο της Λεμεσού Αγιο Ιωάννη τον Ελεήμονα

Λευκωσία, του Αριστείδη Βικέτου

Μια δεύτερη τρίκλιτη βασιλική, έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη, στη θέση «Καταλύματα των Πλακωτών» Ακρωτηρίου Κύπρου, στη θέση των βρετανικών βάσεων.

Οι ανασκαφές του τμήματος Αρχαιοτήτων, στην περιοχή, είναι σε εξέλιξη από το 2007, οπότε είχε αποκαλυφθεί η πρώτη βασιλική. Ωστόσο, η νέα, δεν είναι το μόνο σημαντικό εύρημα, καθώς αποκαλύφθηκε και μαρμάρινη στήλη με την προτομή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ως προσωποποίηση του βυζαντινού αυτοκράτορα Ηρακλείου, καθώς πρόκειται για μεταγενέστερο δημιούργημα και αποτελεί έναν «νέο Αλέξανδρο».

Οι δύο βασιλικές είναι τμήμα ενός μνημειώδους εκκλησιαστικού συγκροτήματος, το οποίο, όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της, σε συνέδριο της Μητροπόλεως Κωνσταντίας - Αμμοχώστου, η υπεύθυνη της ανασκαφής, αρχαιολογική λειτουργός Α΄του Τμήματος Αρχαιοτήτων, δρ. Ελένη Προκοπίου, συνδέεται με τον Αμαθούσιο Άγιο Ιωάννη τον Ελεήμονα, Πατριάρχη Αλεξανδρείας, πολιούχο της Λεμεσού.

Η πρώτη βασιλική είναι «μαρτύριο», δηλαδή ταφικό μνημείο, που έχει τη μορφή ναού με εγκάρσιο κλίτος (σχήμα Τ), σε αντίστροφη διάταξη. Είναι πλάτους 36 μέτρων και μήκους 29, χωρίς την εξέχουσα στα δυτικά πολυγωνική αψίδα, στην οποία υπάρχει εγγεγραμμένη μικρότερη ταφική αψίδα, διαμέτρου 2.25 μέτρων.

Στην ανακοίνωσή της, η δρ. Προκοπίου διατυπώνει την εκτίμηση ότι και η φρεσκο-αποκαλυφθείσα βασιλική, αποτελεί «μαρτύριο». Η ανασκαφή της ξεκίνησε μόλις πέρυσι και είναι πλάτους 20 μέτρων και μήκους πέραν των 47 μέτρων. Πάντως, το σύνολο του οικοδομήματος αυτού είναι «μαρτύριο» του τέλους της δεύτερης δεκαετίας του 7ου αιώνα. Η ανέγερση του οικοδομήματος προσδιορίζεται με ακρίβεια μεταξύ του 616-617 μ.Χ.

Είναι σαφές, σύμφωνα με τη δρα Προκοπίου, ότι και οι δύο βασιλικές αποτελούν τμήμα του εκκλησιαστικού συγκροτήματος, αλλά δεν είναι ακόμη σαφές αν ο ναός, που βρέθηκε στα ανατολικά, είναι ο κύριος, ή υπάρχει και άλλος, μεγαλύτερος, στην βόρεια πτέρυγα του συμπλέγματος.

Το μνημείο στα «Καταλύματα των Πλακωτών» έχει άμεση σχέση με τις μετοικήσεις κατά την περίοδο μάλλον των περσικών επιδρομών, παρά των Αραβικών. Σχετικά η δρ. Προκοπίου αναφέρει μεταξύ άλλων:

- Η θέση δεν είναι γνωστή στις πηγές, ούτε ως οικισμός, έδρα επισκοπής, ή προσκυνηματικό κέντρο, αλλά μόνο ως λιμάνι του Κουρίου. Κάπου, δε, εμφανίζεται και με το όνομα «Καργαία», ίσως σε παραφθορά του Ακτή Αργείων, που αναφέρει ο Στέφανος Λουϊζινιάν. Οι αναφορές αυτές ταιριάζουν με τους θρύλους για τη στάθμευση στην περιοχή του βυζαντινού στόλου με την Αγία Ελένη.

- Το τοπωνύμιο «Καταλύματα» παραπέμπει σε χώρο προσωρινής διαμονής, η οποία επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι το μνημείο αυτό καταστρέφεται στα μέσα του 7ου αιώνα, αφού προηγουμένως είχε εγκαταλειφθεί και είχε μάλιστα παραμείνει άστεγο, στα κεντρικά κλίτη.

- Παρουσιάζει καταπληκτική ομοιότητα με τον Άγιο Μηνά της Μαρεώτιδας Αιγύπτου, που εγκαταλείπεται και καταστρέφεται το 616 και ανασυγκροτείται μετά το 640.

- Παραπέμπει σε αρχαία λειτουργικά τυπικά της Ανατολής. Έχει συμβολισμούς που το συνδέουν με τους Πέρσες, τον Ηράκλειο, και το βάρος που είχε επωμιστεί, να τους εκδιώξει από τις Ανατολικές Επαρχίες, οι οποίες λόγω της αιρέσεως, έπαθαν τελικά, ό,τι οι Νινευίτες.

Όλα αυτά, σύμφωνα με την κ. Προκοπίου, «δεν θα μπορούσαν παρά να ανακαλέσουν στη μνήμη το κείμενο του Νεαπόλεως Λεοντίου για τα έργα της απέραντης ελεημοσύνης του Αμαθούσιου Πατριάρχη Αλεξανδρείας Ιωάννη του Ελεήμονος, και μέσα στα οποία θα πρέπει να ενταχθεί το μνημείο στα "Καταλύματα των Πλακωτών"».

Κατά τη διάρκεια της θητείας του Αγίου στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, αλλά και ενόσω βρισκόταν στην Κύπρο, μεταξύ των ετών 617-619, εργάστηκε για την εξαγορά αιχμαλώτων και την αποκατάσταση των θυμάτων των περσικών επιδρομών (κλήρου και λαού), αλλά και των τιμών προς τα άγια λείψανα και τα κειμήλια που είχαν ευτελίσει με τις ενέργειές τους οι Πέρσες.

Όταν ξεκίνησε η πολιορκία της, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αλεξάνδρεια και όπως αναφέρει ο Νίκων τον 11ο αιώνα, δεν ήταν μόνος, αλλά είχε μαζί του και έναν μικρό αριθμό ανθρώπων από το ποίμνιό του. Εκτιμάται μάλιστα ότι μαζί του ήταν και ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων, Σωφρόνιος, τον οποίον φιλοξενούσε ήδη στην Αλεξάνδρεια.

Αναφέρεται συγκεκριμένα ότι ο Ελεήμονας Πατριάρχης ανήγειρε στην Κύπρο μεταξύ 617-619 έναν θεϊκό οίκο, στον οποίον εναπόθεσε τα λείψανα του πρωτομάρτυρος Στεφάνου και του αδελφοθέου Ιακώβου, στον οποίον αφιέρωσε και όλη του την προσωπική περιουσία.

«Η υποδοχή και απόδοση τιμών στα ιερά κειμήλια και λείψανα των Αγίων Τόπων, καθώς και η φιλοξενία προσφύγων, λαού και κληρικών από τα γειτονικά Πατριαρχεία, είναι η μόνη ερμηνεία που ταιριάζει στο θαυμαστό οικοδόμημα του Ακρωτηρίου, ενώ επιγραφικές μαρτυρίες δεν αποκλείεται κάποια στιγμή να προσδιορίσουν καλύτερα τα εκεί γινόμενα» σημειώνει η δρ. Προκοπίου.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων γεννήθηκε στην Αμαθούντα μεταξύ των ετών 539 και 555 μ.Χ. Μετά τον θάνατο του Πατριάρχη Αλεξανδρείας, Θεοδώρου Α΄, ο λαός και ο πατρίκιος Νικήτας, έπαρχος της Αιγύπτου και εξάδελφος του αυτοκράτορα Ηράκλειου, ζήτησαν από τον αυτοκράτορα να τοποθετηθεί ο Ιωάννης στη θέση αυτή, κάτι που έγινε το 610.

Ως Πατριάρχης Αλεξαδρείας έκανε πλουσιότατο έργο. Αύξησε τους ναούς της πόλης από 7 σε 70, πολέμησε τον Μονοφυσιτισμό, έχτισε νοσοκομεία, ξενοδοχεία, πτωχοτροφεία, οργάνωνε συσσίτια και γενικά ελεούσε τους αναξιοπαθούντες σε τέτοιο βαθμό, ώστε να του δοθεί το προσωνύμιο «Ελεήμων».

Όταν οι Πέρσες κατέκτησαν την Αλεξάνδρεια, ο Άγιος Ιωάννης αναγκάστηκε να καταφύγει στην πατρίδα του, την Κύπρο, όπου «κοιμήθηκε» μεταξύ των ετών 616 και 620. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του ως αγίου στις 12 Νοεμβρίου. Μετά τον θάνατό του, το σκήνωμά του μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Σήμερα, μέρος του σκηνώματός του βρίσκεται σε παρεκκλήσι του καθεδρικού ναού του Αγίου Μαρτίνου στη Μπρατισλάβα και άλλο στον ναό San Giovanni in Bragora της Βενετίας.

Η θέση «Καταλύματα των Πλακωτών» είχε εντοπισθεί και καταγραφεί ήδη από το 1954 από τον συνταγματάρχη J. Last, με οδηγίες του Αρθρούρου Megaw, τότε Άγγλου διευθυντή του Τμήματος Αρχαιοτήτων, προκειμένου να γνωματεύσει για την εγκατάσταση της βρετανικής βάσης. Από μόνος του ο χάρτης αυτός, σύμφωνα με την δρα Προκοπίου, «αποτελεί εύρημα ανασκαφής αρχείου και είναι σημαντικό ιστορικό ντοκουμέντο για τη νεότερη ιστορία της Κύπρου, σε σχέση με τις τότε διαθέσεις των Άγγλων ή καλύτερα κάποιων Άγγλων, για αποχώρηση, στα πλαίσια μίας συμφωνίας, συνδυασμένης με την υπό συζήτηση Ένωση».

Το 1996, χάρη στον αρχαιολόγο, συνταγματάρχη G. McGarr, το τμήμα Αρχαιοτήτων της Κύπρου μαζί με τους Άγγλους ένα πρόγραμμα ανασκαφικής έρευνας και αρχαιολογικής επισκόπησης, με σκοπό τον επανεντοπισμό των θέσεων του Last ή και άλλων, και την κήρυξη τους σε αρχαία μνημεία, διαδικασία ακόμη ενεργή ακόμα, ενταγμένη στο σχέδιο διαχείρισης του περιβάλλοντος της χερσονήσου του Ακρωτηρίου.

ΣΗΜ:  Οι φωτογραφίες είναι της υπεύθυνης της ανασκαφής, δρος. Ελένης Προκοπίου. 

Λεζάντες

1. Η στήλη με την προτομή του Μ. Αλεξάνδρου

2. Αεροφωτογραφία, που δείχνει την πρώτη βασιλική

3. Ο χώρος ανασκαφής της δεύτερης βασιλικής

4. Οι αρχαιολόγοι και οι άλλοι επιστήμονες, που ανασκάπτουν στην θέση "Καταλύματα των Πλακωτών"

Φωτογραφικό Υλικό

Νέα σελίδα μεταξύ των Εκκλησιών Ιεροσολύμων – Κύπρου

Με τα εγκαίνια του ναού της Εξαρχίας του Παναγίου Τάφου στην Λευκωσία

Του Αριστείδη Βικέτου

More Sharing Services

Μάρτυρες θείας δωρεάς έγιναν, όπως επεσήμανε ο Έξαρχος του Παναγίου Τάφου Μητροπολίτης Βόστρων, Τιμόθεος, όσες και όσοι μετείχαν χθες  στον εγκαινιασμό του ιερού ναού της Εξαρχίας στην Κύπρο, ο οποίος  αφιερώθηκε αφιερωμένος στην Ανάληψη του Χριστού και στον Κύπριο Άγιο Ιερομάρτυρα Φιλούμενο τον Αγιοταφίτη.

Της ακολουθίας των εγκαινίων, που συνέπεσαν με την περίοδο της λαμπροφόρου Αναστάσεως, προεξήρχε ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος, συνεπικουρούμενος από τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο. Μετά την ακολουθία οι προκαθήμενοι των Εκκλησιών Ιεροσολύμων και Κύπρου τέλεσαν την Θεία Λειτουργία. Συλλειτούργησαν οι Αρχιεπίσκοποι Κωνσταντίνης, Αρίστραχος, Τιβεριάδος, Αλέξιος και οι Μητροπολίτες Κιτίου, Χρυσόστομος  και Βόστρων, Τιμόθεος. Παρέστησαν συμπροσευχόμενοι ο Μητροπολίτης Κυρηνείας , Χρυσόστομος και ο Χωρεπίσκπος Αμαθούντος Νικόλαος.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Πατριάρχης Θεόφιλος σε ομιλία του επεσήμανε ότι η Εκκλησία Κύπρου συμπαρίσταται στις αδελφές εμπερίστατες γειτονικές Εκκλησίες . Αναφέρθηκε στον Κύπριο Αγιοταφίτη Φιλούμενο από την Ορούντα , ο οποίος το 1980 βρήκε μαρτυρικό θάνατο στο Φρέαρ του Ιακώβ , και εντάχθηκε στην χορεία των Αγίων.

Η Εξαρχία του Παναγίου Τάφου στην Κύπρο, τόνισε ο Πατριάρχης Θεόφιλος θα είναι «ο συνδετικός κρίκος μεταξύ των δύο Εκκλησιών και σημείο επικοινωνίας για να διαδραματίζουν ρόλο ειρηνευτικό και  συμφιλιωτικό για τους Χριστιανούς και όλους τους κατοίκους της Μέσης Ανατολής». Ο Πατριάρχης επαίνεσε τον Μητροπολίτη Βόστρων για τις άοκνες προσπάθειες του για την ανασύσταση της Εξαρχίας.

Στο ίδιο πνεύμα μίλησε και ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος, ενώ ο Μητροπολίτης Βόστρων Τιμόθεος επεσήμανε την « αδιάλειπτη κοινωνία αγάπης των παλαιφάτων Εκκλησιών Ιεροσολύμων και Κύπρου». Οι δύο προκαθήμενοι αποκάλυψαν αναμνηστική πλάκα για τα εγκαίνια. Στην ακολουθία των εγκαινίων και στην Θεία Λειτουργία παρέστησαν μεταξύ άλλων ο υπουργός Παιδείας , Κώστας Καδής, ο πρέσβης της Ελλάδος, Βασίλης Παπαϊωάννου, ο στρατηγός , Στυλιανός Νάσης και ο δήμαρχος Λευκωσίας , Κωνσταντίνος Γιωρκάτζης. Το απόγευμα ο Πατριάρχης χοοστάτησε στον Εσπερινό, στον οποίο έψαλαν  ο π. Σπυρίδων από την σκήτη της Μικράς Αγίας Άννης του Αγίου Όρους και ο Κύπριος αρχιμανδρίτης , Λάζαρος.

Ο Πατριάρχης Θεόφιλος δέχθηκε και  τους ιεροσπουδαστές της Σχολής «Απόστολος Βαρνάβας», στους οποίους είπε ότι η  Ορθόδοξη Εκκλησία «έχει γίνει  στόχος της παγκοσμιοποίησης, προσπάθεια της οποίας είναι η αλλοτρίωση του ανθρώπου». Η αποστολή μας, τόνισε , είναι να στηρίξουμε τον άνθρωπο, ο οποίος σήμερα είναι απογοητευμένος,  και να του δώσουμε ελπίδα. Πρέπει, συνέστησε στους ιεροσπουδαστές , οι οποίοι είναι κληρικοί και υποψήφιοι κληρικοί, « να δώσετε ιδιαίτερη σημασία στην Πατερική γνώση και πρέπει εμείς να κάνουμε τους Πατέρες της Εκκλησίας  προσιτούς στον κόσμο». Επίσης, τόνισε ότι οι κληρικοί,  σε όποια βαθμίδα και αν ανήκουν  δεν πρέπει να έχουμε οίηση για τον εαυτό τους .

Φωτογραφικό Υλικό

Οι πρόσφυγες από τα Κατεχόμενα εορτάζουν τον Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο

με πληροφορίες από την Ι.Αρχιεπισκοπή Κύπρου

Μοιραστείτε το:

Share on facebookShare on twitterShare on emailShare on gmailMore Sharing Services

Με τις ευλογίες του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. κ. Χρυσoστόμου, οι κάτοικοι των τουρκοκρατούμενων ενοριών και κοινοτήτων της Aρχιεπισκοπικής περιφέρειας εορτάζουμε και εφέτος τον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο, στην προσφυγιά.

Την Τρίτη του Πάσχα, 22 Απριλίου 2014, ώρα 6:00 μ.μ. θα τελεστεί Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Λατσιών, προϊσταμένου του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Μεσαορίας κ. Γρηγορίου.

Ανήμερα της εορτής, την Τετάρτη του Πάσχα, 23 Απριλίου 2014, το πρωί, θα τελεστεί ο όρθρος και η θεία Λειτουργία της Αναστάσεως, στον ίδιο Ιερό Ναό.

Κατά τη διάρκεια της θείας Λειτουργίας θα αναπεμφθεί δέησης υπέρ υγείας των απανταχού συμπατριωτών μας που ζουν στην προσφυγιά, καθώς επίσης υπέρ της συντμήσεως του χρόνου της οικονομικής δυσπραγίας του λαού μας, ανεύρεσης των αγνοουμένων μας, απελευθέρωσης της πατρίδας μας και επιστροφής στην πατρική γη και ανάπαυσης των ψυχών των οικείων μας που απεβίωσαν πριν και μετά την τουρκική εισβολή του 1974.

Καλούμαστε να συμμετάσχουμε στην εορτή του Αγίου και ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου. Η σύναξη αυτή είναι και αφορμή επικοινωνίας και περαιτέρω γνωριμίας ιδιαίτερα των νέων των κατεχομένων ενοριών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής.

Οι κατεχόμενες ενορίες και κοινότητες που έχουν ως πολιούχο τον Άγιο Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο είναι οι ακόλουθες:

1.Ενορία Αγίου Γεωργίου, παλαιά πόλη της Λευκωσίας

2. Ενορία Αγίου Γεωργίου, Κοινότητας Άσσιας

3. Ενορία Αγίου Γεωργίου, Κοινότητας Βατυλής

4. Ενορία Αγίου Γεωργίου, Κοινότητας Βώνης

5. Ενορία Αγίου Γεωργίου, Κοινότητας Γούφες

6. Ενορία Αγίου Γεωργίου, Κοινότητας Έξω Μετοχίου

7. Ενορία Αγίου Γεωργίου, Δήμου Κυθρέας

8. Ενορία Αγίου Γεωργίου, Κοινότητας Τύμπου

9. Ενορία Αγίου Αρτεμίου, Κοινότητας Αφάνειας

10. Ενορία Παναγίας, Δήμου Λύσης

11.Ενορία Ευαγγελιστή Ιωάννου, Κοινότητας Μιάς Μηλιάς

Από την Ιερά Αρχιεπισκοπή και τις Εκκλησιαστικές Επιτροπές των ανωτέρω Ενοριών.

Επιτάφιος στην κατεχόμενη Αμμόχωστο για πρώτη φορά ύστερα από 57 χρόνια

Λευκωσία, του Αριστείδη Βικέτου

Μοιραστείτε το:

Share on facebookShare on twitterShare on emailShare on gmailMore Sharing Services

Μετά από 57 χρόνια θα τελεστεί η ακολουθία της Αποκαθήλωσης και θα ψαλούν τα εγκώμια του Επιταφίου τη Μεγάλη Παρασκευή, στην κατεχόμενη Αμμόχωστο. Η ακολουθία θα γίνει στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Εξορινού, όπου από τον περασμένο Δεκέμβριο με άδεια του τουρκοκυπριακού καθεστώτος τελείται μια Κυριακή τον μήνα η Θεία Λειτουργία. Της ακολουθίας της Αποκαθήλωσης και του Επιταφίου θα προαστεί ο Μητροπολίτης Κωνσταντίας- Αμμοχώστου, Βασίλειος.

Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου είναι κτίσμα, που τοποθετείται στον 15ο αιώνα και βρίσκεται μέσα στα μεσαιωνικά τείχη της Αμμοχώστου. Την τέλεση της ακολουθίας της Αποκαθήλωσης και του Επιταφίου, ανακοίνωσαν οι δήμαρχοι Αμμοχώστου, Αλέξης Γαλανός και Οκτάϊ Καγιάλπ.

Ο Μητροπολίτης Κωνσταντίας- Αμμοχώστου, Βασίλειος, χαρακτήρισε την εξέλιξη πολύ σημαντική. «Μας χαροποιεί», ανέφερε και πρόσθεσε ότι γίνονται εντατικές προετοιμασίες για την ακολουθία, η οποία θα τελεστεί μετά από πολλές δεκαετίες. «Μάλιστα γίνονται διευθετήσεις για να καταστεί δυνατή και η λιτάνευση του Επιταφίου σε κάποιους δρόμους της εντός των τειχών Αμμοχώστου» είπε. Ήδη, σημείωσε, υπάρχει μεγάλη ανταπόκριση από πλήθους κόσμου και έχουν δηλώσει ότι θα παρευρεθούν δύο χιλιάδες άνθρωποι. «Βεβαίως δεν θέλουμε να περιοριστεί η τέλεση Θείας Λειτουργίας και άλλων ακολουθιών στον Άγιο Γεώργιο Εξορινό, αλλά να λειτουργήσουν και άλλες εκκλησίες και να υπάρξει βιώσιμη λύση του κυπριακού, ώστε με ακόμη καλύτερες συνθήκες να μπορέσουμε να λειτουργούμε όλες τις εκκλησίες μας και να τις συντηρήσουμε» τόνισε ο κ. Βασίλειος.

Ο δήμαρχος, Αλέξης Γαλανός, μας δήλωσε ότι θα είναι «μια μεγάλη μέρα για την Εκκλησία και την συμφιλίωση».Επίσης, είπε ότι θα προσκληθούν ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι αξιωματούχοι και ξένοι πρέσβεις. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Χρίστος Στυλιανίδης, συνεχάρη του δύο δημάρχους για την πρωτοβουλία τους. Μιλώντας στο ΡΙΚ είπε ότι η κυβέρνηση στηρίζει τέτοιες ενέργειες, γιατί είναι στο πνεύμα των μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης.

Λεζάντες

1. Ο Μητροπολίτης Κωνσταντίας ιερουργεί στον Άγιο Γεώργιο Εξορινό.

2. H Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου Εξορινού 

HOLY FRIDAY EPITAPHION SERVICE TO BE CELEBRATED FOR THE FIRST TIME IN OVER 57 YEARS IN TURKISH OCCUPIED CYPRUS

4/4/14

After a haitus of 57 years, in the part of Cyprus that was occupied by Turks in 1971, the service of the Epitaphion (Burial Shroud) will be performed on Holy Friday at St. George’s Church in the city of Famagusta. Moreover, with the permission of the Turkish authorities, now once a month Divine Liturgy will be served here on Sundays, reports Romfea.gr.

The Epitaphion service will be celebrated by Metropolitan Vasilios of Constantia-Ammochostos. St. George’s Church, which dates back to the 15th century, is situated within a wall of the city’s medieval fortress. “This makes us very happy,” said Metropolitan Vasilios in his interview with the Athens News Agency, as he spoke about the ongoing activities “to prepare church for the service, which will be celebrated after half century haitus.” “More than that,” the metropolitan added, “arrangement of a cross procession with the Epitaphion along the streets of Famagusta within the ramparts is currently being agreed upon.”

The Annunciation of the Most Holy Mother of God

April 2014

The Feast of the Annunciation is one of the earliest Christian feasts, and was already being celebrated in the fourth century. There is a painting of the Annunciation in the catacomb of Priscilla in Rome dating from the second century. The Council of Toledo in 656 mentions the Feast, and the Council in Trullo in 692 says that the Annunciation was celebrated during Great Lent.

The Greek and Slavonic names for the Feast may be translated as “good tidings.” This, of course, refers to the Incarnation of the Son of God and the salvation He brings. The background of the Annunciation is found in the Gospel of St Luke (1:26-38). The troparion describes this as the “beginning of our salvation, and the revelation of the eternal mystery,” for on this day the Son of God became the Son of Man.

There are two main components to the Annunciation: the message itself, and the response of the Virgin. The message fulfills God’s promise to send a Redeemer (Genesis 3:15): “I will put enmity between you and the woman, between your seed and her seed; he shall crush your head, and you shall lie in wait for his heel.” The Fathers of the Church understand “her seed” to refer to Christ. The prophets hinted at His coming, which they saw dimly, but the Archangel Gabriel now proclaims that the promise is about to be fulfilled.
We see this echoed in the Liturgy of St Basil, as well: “When man disobeyed Thee, the only true God who had created him, and was deceived by the guile of the serpent, becoming subject to death by his own transgressions, Thou, O God, in Thy righteous judgment, didst send him forth from Paradise into this world, returning him to the earth from which he was taken, yet providing for him the salvation of regeneration in Thy Christ Himself.”

The Archangel Gabriel was sent by God to Nazareth in Galilee. There he spoke to the undefiled Virgin who was betrothed to St Joseph: “Hail, thou who art highly favoured, the Lord is with thee: blessed art thou among women. And, behold, thou shalt conceive in thy womb, and bring forth a son, and shalt call his name Jesus. He shall be great, and shall be called the Son of the Most High: and the Lord God shall give unto him the throne of his father David: And he shall reign over the house of Jacob for ever; and of his kingdom there shall be no end.”

In contrast to Eve, who was readily deceived by the serpent, the Virgin did not immediately accept the Angel’s message. In her humility, she did not think she was deserving of such words, but was actually troubled by them. The fact that she asked for an explanation reveals her sobriety and prudence. She did not disbelieve the words of the angel, but could not understand how they would be fulfilled, for they spoke of something which was beyond nature.

Then said Mary unto the angel, How shall this be, seeing I know not a man?” (Luke 1:34).

“And the angel answered and said unto her, The Holy Ghost shall come upon thee, and the power of the Most High shall overshadow thee: therefore also that which shall be born of thee shall be called the Son of God. And, behold, thy cousin Elisabeth hath also conceived a son in her old age: and this is the sixth month with her, who was called barren. For with God nothing shall be impossible.’ And Mary said, ‘Behold the handmaid of the Lord; be it unto me according to thy word.’ And the angel departed from her” (Luke 1: 35-38).”

In his Sermon 23 on the day of the Annunciation, St Philaret of Moscow boldly stated that “the word of the creature brought the Creator down into the world.” He explains that salvation is not merely an act of God’s will, but also involves the Virgin’s free will. She could have refused, but she accepted God’s will and chose to cooperate without complaint or further questions.

The icon of the Feast shows the Archangel with a staff in his left hand, indicating his role as a messenger. Sometimes one wing is upraised, as if to show his swift descent from heaven. His right hand is stretched toward the holy Virgin as he delivers his message.

The Virgin is depicted either standing or sitting, usually holding yarn in her left hand. Sometimes she is shown holding a scroll. Her right hand may be raised to indicate her surprise at the message she is hearing. Her head is bowed, showing her consent and obedience. The descent of the Holy Spirit upon her is depicted by a ray of light issuing from a small sphere at the top of the icon, which symbolizes heaven. In a famous icon from Sinai, a white dove is shown in the ray of light.

There are several famous icons of the Annunciation. One is in the Moscow Kremlin in the church of the Annunciation. This icon appeared in connection with the rescue of a prisoner by the Mother of God during the reign of Ivan the Terrible. Another is to be found in the Dormition Cathedral in Moscow (July 8). It was originally located in Ustiug, and was the icon before which St Procopius the fool (July 8) prayed to save the city from destruction in 1290. One of the most highly revered icons in Greece is the Tinos icon of the Annunciation (January 30).

The Annunciation falls during Lent, but it is always celebrated with great joy. The Liturgy of St Basil or St John Chrysostom is served, even on the weekdays of Lent. It is one of the two days of Great Lent on which the fast is relaxed and fish is permitted (Palm Sunday is the other).

Troparion – Tone 4

Today is the beginning of our salvation,
The revelation of the eternal mystery!
The Son of God becomes the Son of the Virgin
As Gabriel announces the coming of Grace.
Together with him let us cry to the Theotokos:
Rejoice, O Full of Grace,
The Lord is with You!

Kontakion – Tone 8

O Victorious Leader of Triumphant Hosts!
We, your servants, delivered from evil, sing our grateful thanks to you, O Theotokos!
As you possess invincible might, set us free from every calamity
So that we may sing: Rejoice, O unwedded Bride!